Nefis!
Güzel.
Taşlandın ve geciktin.
Kalite ''1 numara''dır.
Herşey bu mu?
Bu herşey mi?
Herşey... Bana söyledin.
Herşey sensin.
Sen herşeysin.
Tommy, sen herşeysin.
Bu gün tıpkı sana benzeyen birini gördüm...
Beni kapı dışarı etmeyi düşünmüyorsun, değil mi?
Burada bir ''Corregghio''m var.
- Gelmiyorsun. - Kahrolası ben!
Hayır. Çünkü bu bir Corregghio değil, bu Correggio.
Tıpkı ''tacco'' değil de, taco olduğu gibi.
''paster'' değil ama pasta.
Tüm eğitimin Klasik Araba Dergisi'nden geliyor.
Ve o bir Correggio değil, taklit bir Rembrandt.
Ve bunu bildikten sonra benimle içeri gelmessin.
Burada beni böyle ezme.
Beni tehdit etme, Küpe takan ben değilim.
O kim?
Orada bekliyor olacağım.
Evet, o Tom Ripley.
Hoşgeldin. Bu karışık dedikoduların ardındaki adamı...
- heptanımak istedim. - Şöhret.
- Pek çok şey duydum. - Bazıları gerçek bile olabilir.
- Bu inanılmaz. - Bu bir Guercino.
Olağanüstü.
Şu çizgideki enerjiye bir bak.
İki Parmigianino.
Gerçekten şaşırtıcı. Bu çok nadirdir.
Tamam.
1,2 milyon dolar. Bu anlaştığımız fiyattı.
- Ne için anlaştık? - Ortağın beni aradı.
- Reeves mi? - Evet. - Ortaktan çok bir ev hayvanı.
O daha ikna ediciydi. 900,000 dolar vermek istedim.
Onunla konuştuktan sonra daha dikkatli inceledim.
Bu Rembrandt taklidi para etmez, ama bunu hiçe saymıyorum.
Yo, çünkü bunu gerçeği gibi 800,000 e alabilirsin, Guercino için de 400,000 dolar...
..Parmigianino lar, 650 000 dolar, çifti için.
Diğerlerini de ekle ve 3 milyonu gözden çıkar.
- İki milyon istiyorum. - Şaka ediyor olmalısın. İş yapıyoruz.
Yo, sen Reeves'le iş yapmışsın, benimle değil.
- 1.3 milyon - 2 milyon ya da unut gitsin.
Yo. İnsanların zamanımı boşa harcamamalarını isterdim.
- Siz insanlar mı? - Terry, Bay Ripley gidiyor.
Lütfen onlara dokunma.
Bırak onları!
Terry!
- Onu öldürdün. - Kapa çeneni!
- Beni de vurma. - Kes sesini!
Hala! İş burada işte. Önerini kabul edeceğim 1.2 milyon dolar.
Ama piyasanın yok olmasına bağlı olarak...
...Birkaç tabloyu da alırım.
- Yeterince açık mı? - Sen bilirsin.
Bu doğru. Yani galiba hepsini alacağım.
Bir bakmak ister misin? Gerçek deridir.
Beni takip etme.
Bu oldukça güzel bir lcarus.
Güneşe çok yakın uçmuştu, değil mi?
Arkadaşın için üzgünüm.
- Nasıl gitti? - Çok iyi.
1.2 milyon doları saymak uzun sürer. Bu senin.
- Payını istemiyor musun? - Yo. İşi sen yaptın.
- Senden ne haber? - İşle senin sayende ilgilendim.
Sen tabloları ödedikten sonra, hala 400,000 dolar sana kalıyor.
Hhoah! Bu kadar değil. Sana güvenmiyorum...
Ama ben de sana güvenmiyorum.
Lanet cehennem!
Profesör Ripley'in okulundan bir hediye. İyi becerdin.
Ciao. Sen bir beyefendisin.
Dürüst bir adamsın.
Görüşürüz.
ltalya, 3 yıl önce.
Olağanüstü! Bu harika!
İnanılmaz derecede nadir bir parça. Ne ödediğini öğrenebilir miyim?
Evet, elbette.Ne kadar zamanda hazır edersin?
En azından 6 haftaya kadar.
13 günün var.
Bu bir sürpriz.
- Sabah. - Resmi getirdim.
İyi. Teşekkürler.
Karım ve ben birşeyler içmek için birkaç kişi davet ettik.
- Sen de gelsene. - Bu çok nazikçe.
Soldaki üçüncü lokanta.
Belki daha sonra görüşürüz.
- Leziz! - Bu mantarları almak için evi ipotek ettirdim.
- Yani bize de biraz bırak. - Bir risotto yapacağım.
- Yiyeceğinin en iyisi. - Bundan eminim.
- Jonathan burada mı? - Mutfakta.
- Merhaba. - Jonathan'ı tanıyor musun?
Kapıyı kırdığımda başka bir yerde hayal ediyorum kendimi.
- Karısıyla tanıştın mı? - Hayır. - Gel.
Sarah, bu Tom Ripley. Tom, bu da Sarah.
- Selam, Tom. Tanıştığıma sevindim. - Sizinle tanışmak onur.
Amarone. En iyisi!
- Yardım edebilir miyim? - Bu harika olur.
- Louisa nerede? - Vicenza konseri için hazırlanıyor.
- Louisa Harari, çok yetenekli bir harp duayeni. - Ne harika!
- Aç mısın? - Hayır, teşekkürler.
Ben de birşey çalabilmeyi ya da resim yapabilmeyi çok isterdim.
- Kazağını kim ördü? - Kendim.
- Bu çok... - Ne?
- Yaratıcı. - Anneciğim.
- Bu Matthew. - Merhaba, Matthew.
- Senin doğum günün mü? - Hayır.
- Jonathan'ın doğumgünü. - Oo, anlıyorum.
Ripley'in yerini hiç görmüş müydün?
Kanlı Filistin Amerikalısı! Palladian Köşkü'nde yok oldu.
Sıcaklığını ve ruhunu yeniledi.
Ripley'in sorunu da bu. Çok para ama az zevk.
Oo, selam. İşte buradasın. Gelmeni umuyorduk.
- Neden? - Evet...
Akşama renk katman için.
Ne anlamda?
Biraz yerli birisin.
Ne anlamda?
İnsanlar seninle ilgili şeyleri duyar.
Ne anlamda?
Hiç. Yalnızca...
Hiç.
Kahve ne alemde?
Geliyor.
- Herşey yolunda mı? - Evet.
Harika.
İtalyan ve İngilizlerin benzeştiği nokta da bu.
Sade basit yemek. Tereyağında yumurta.
Bay Ripley! Kandisi köşkün efendisidir!
- Ne hoş bir sürpriz! - Buraya gelin.
Seni harika adam. Seni özlemişim.
Yüzüne ne oldu?
O gelmemden memnun olduğunu bilmek istemiyor.
Ripley bir Amerikalıdır, ama kaliteli bir Amerikalı. Oldukça kültürlü.
Bu benim için söyleyebileceğinin en fazlası.
- Ama beni gördüğüne çok sevindi, değil mi? - Kesinlikle.
Maria, eve gidebilirsin.
Yo. O... birkaç yumurta.
Aşkılık için ona bazı şeyler gösteriyorum.
- O Venedikteki en iyi aşçıdır. - Bahse girerim ama yumurta yumurtadır!
- Sana bir daha yanıma gelmemeni söylememiş miydim? - Evet, söyledin.
Her zaman.
Ama seni affediyorum, Tom.
İzlenmediğine inanıyorum, benim derebeyliğim mi?
- Ona kütüphanede hafif bir ateş anlattım. - Güzel!
Berlin'deki şu tabloları hatırlıyor musun? 400 bin yaptım
ve sen de birkeç milyon kazandın.
İşte buradasın.
Profesör Ripley'in ekolü gizledi.
Sevdim bunu.
Lütfen.
Teşekkür ederim.
Paryı iyi harcardın.
Her zaman.
Bir sürü ahşap var.
Çok yanıcı!
Kahretsin! Birazcık ütü bile bunu yakabilir.
Senin için daha sonra değiştiririm.
''Squisito''!
Karını sevdim, o da benden nefret etti, kısacası iyi bir kadın, şanslısın.
Hangisinden daha çok nefret ettiğimi bilemiyorum, özentin mi yoksa kıskançlığın mı.
- Kıskançlık değil bu, doğru söylüyorum. - Harika!
- Berlin'de üç klübüm ve bir de restoranım var - Harika.
İşim iyi, güvenlik için tek kuruş bile ödemiyorum.
Bana ne istediğini söyle yoksa bir ya da iki ay
içinde cesetini bulabilirler.
Sana birşey söylememe izin ver, Tom.
Düzenlerinin bozulması gereken bazı komşularla ve
iş rakipleriyle ilgili sorunlarım var. Ama işe karıştığım anlaşılmamalı.
Berlin'de herkes birbirini tanır.
Kim öldü, bunu kim yaptı. Sıradaki kim.
Eğer güvenli bir oyun oynamak istersem, bulaşmamış birine ihtiyacım olur.
- Ve bunu benden mi istiyorsun? - Evet.
- Neden ben? - Bunu biri yapmalı.
Dışardan olan ama oyunu oynamasını da bilen biri.
Hatta bir zamanlar bunu yapmamış biri.
Neden hiç oynamamış biri?
- 50 bin bir amatör için büyük para. - Masumiyet pahalıdır.
Bir kere yaptın mı yerli otellerden birini alabilirsin.
Sen kendini beğenmişin tekisin. Hep öyleydin ve öyle kalacaksın.
- O neden buradaydı? - Benden birini öldürmemi istedi.
- Neden senden istedi? - Çünkü yapabilirim.
Yapabileceğini biliyorum aptal. Dikiş de dikebilirsin.
- Bu kişinin öldürülmesini neden istiyor? - Sanırım biraz sıkışmış.
Restoranları iş yapmıyor, gece klüpleri de batmak üzere.
Bir çeşit rekabet saveşına bulaşmış.
Bunu yapamazsın. İnsanları katletmek için Berlin'e gidemezsin.
O bir fantazici, ben katil değilim.
- Parti nasıldı? - Vurucu.
Eminim nefret ederdin.
Onun için üzücü değil mi?
- Kim? - Resim çerçevecisi. Kan kanseri var onda.
- Kendini beğenmişlik de bir semptom mu? - Hayır.
O sadece İngiliz. O çok hasta, Tom, ölüyor.
Bu bir utanç.
Öyle mi?
Reeves?
Senin sorununu anlatıyordum. Yetenek arayışını.
Birisiyle karşılaşmış olmalıyım.
O masum ve yeni doğmuş bir kuzucuk.
Bütün bu yumuşak görünüşünün altında bir yetenek yatıyor.
- Jonathan Trevanny. - Adım Peter Wister.
Avrupalı bir kafa avı ajansında çalışıyorum.
Çok kazançlı kısa dönemli kontratlar sunuyoruz.
Çok üzgünüm, bir yanlışlık yaptın. Ben bir...
Resim çerçevecisiyim. Küçük bir dükkanım var.
- Yo. Hata yok. Seni temin ederim. - İsmimi nasıl öğrendin?
Cipriani'de kahve içmek için 12 de buluşabilir miyiz?
Seni temin ederim ki bu senin maddi çıkarına olacaktır.
Organize suç milyonlarca masum insanın hayatını tehdit ediyor
ve bunun için birşey yapmalıyız.
- Tam olarak neyin peşindesin? - İş iki gün sürecek.
Ve sana 50 bin ödeyeceğiz.
- Ne kadar? - 50,000 dolar. Garanti.
İki gün için mi? İş nadir?
Tam bir şeytan olan bir adamı öldürmek.
Öldürmek mi? Ne?
Kesinlikle hiçbir risk yok.
Bekle bir dakika bu bir çeşit şaka mı yoksa.
Bunun lanet bir şaka olduğunu mu sandın?
Seninle açık konuşacağım. Lanet bir şaka!
Üzgünüm. Ama yanlış insanı seçtin.
- Zannetmiyorum. - Adımı nereden buldun?
Bir araştırma yaptık.
Eğer bir şaka değilse, bir yanlışlık. Lütfen benimle tanıştığını unut
ve sana söz veririm ki bunu kimse duymayacak. Tamam mı?
50,000 dolar çok para. Çok güzel bir oğlun var.
Ve kan kanseri seni yavaşça öldürüyor.
- Ne? - Daha önce de söyledim gibi.
Ödevimizi yaparız.
Fikrini değiştirecek olursan, iki günlüğüne burada olacağım.
- Selam. - Tom, o bir emekçi.
Bir masum istiyordun, işte.
- Yani yapacak mı? - Elbette.
- Ne kadar teklif ettin? - 50,000 dolar.
- İkiye katla. Kalanını öderim. - 50,000 doların mı var?
Sen iyi misin?
- Solgun görünüyorsun. - Sadece biraz sarsıldım.
Sorun ne?
Lösemili olduğum bir yabancıyla görüştüm.
- Tüm dünya biliyor. - Burası küçük bir kasaba.
Evet, biliyorum.
- Bundan utanmamalısın. - Utandığımı söylemedim ki.
Kendine karşı bu kadar katı olma.
- Oo, tanrım, üzgünüm. - Tamam.
Tamam.
- Korkuyorum. - Biliyorum.
Herşeyin daha farklı olmasını dilerdim.
Bu işi almamanı dilerdim.
O paraya ihtiyacımız var.
Dinle... lütfen.
- lütfen seni hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm. - O zaman lütfen git.
Berlin'e geldiğinde, seni bir uzmana götürebilirim,
zorunluluğun yok!
İkinci bir fikre gerek yok!
Hayatımda iki kez dıktorlar bana öldüğümü söylediler. Ama hala buradayım.
Bana bir bak.
Hala yaşıyorum.
Teklifimi artırmam istendi benden.
100,000 dolar.
Bak... ben üzgünüm.
Zaman ayırdığın için teşekkürler. Lütfen beni ara.
- Selam. Seni biraz dolaştırabilir miyim? - Hayır teşekkürler.
- Süreceğim. - Yürümeyi severim.
Beni şımart.
- Parti için sağol. Nasılsın? - İyi.
Beni ilgilendirmez ama iyi olmadığını biliyorum.
Eminim bundan söz etmek kolay değildir.
Yo, elbette ki değil.
- Sadece şunu söylemek istedim ki... - Teşekkürler. Söylenecek pek fazla şey yok.
- Bir uzmana görünüyor musun? - Evet. Dr Gianni.
- O nerede? - Burada.
- Buradaki klinikte mi? - Evet.
Anlıyorum.
- İyi bir takımlar. - Eminim.
- Çok güzel bir çocuk. - Teşekkürler.
Eğer böyle bir oğlum olsaydı, onun için herşeyi yapardım. Herşeyi.
- Ben de öyle yapmaya çalışıyorum. - l'm sure you are.
- Getirdiğin için teşekkürler. - Şerefe.
Önceki geceki durumu anlayamadım.
Mutlu yıllar. Onlar bir karışım. Ne olacağını kim bilebilir.
Bu birşeyler ekmenin iyi tarafı.
Sağol.
Kendine dikkat et.
Klinikteki birinin bana söylediği birşeyi düşünüyordum.
Gidip bu adamı görmeliyim.
Bence de bu şart.
Baba, gidip bir daha gelmeyecek misin?
- Henüz değil. - Ama annem gideceğini söyledi.
Anneler haklıdırlar. Ama bu sefer değil.
Hepsi bitti mi?
''Pazartesiye kadar kapalı''
- Jonathan uzun süre için mi gitti? - Yo, uzun sayılmaz.
- Nereye gittiğini söylemiştin? - Berlin'e.
Ne kadar bilmiyorum sen...
Ne kadar... içtiğimi mi?
Bathe? Çalışmaya mı?
- Bu durumu ne kadar biliyorsun? - Hiç, ben masum biriyim.
O lösemili.
Tanrım, çok üzgünüm.
Sağol.Araştırma kurumuna gitmek için
bu onun için ikinci bir şans.
Bu konuda konuşmaz, ama onun sinirli olduğunu biliyorum.
Sinirli çünkü o yakın bir zamanda ölecekken biz yaşamaya devam edeceğiz.
Bu kadar genç olduğu için sinirli.
Matthew'in büyüdüğünü göremeyeceği için sinirli .
Ya sen? Sen de sinirleniyor musun?
Bazen. Onu çok seviyorum ama...
çektiği bu acı bitince mutlu olacağım.
Ve bunu söylemek gerçekten de korkunç.
Kötü birşey söyleyebileceğini düşünmüyorum. Ya da düşünebileceğine.
Hissettiğin korkunç birşey değil.
Jonathan senin gibi birine sahip olduğu için şanslı ve o da bunu biliyor.
- Nasıldı? - Muayene mi? Mükemmel.
- Sonuçları ne zaman alacaksın? - Sabaha.
Dr Wentzel'ın en iyilerinden birisi. Ben doktorları sevmem.
Yapacağımız şey bu. Sonuçlaro sabah al,
ve bana ne istediğini söyle.
A: Seni havaalanına götürebilir miyim.
Ya da B: Diğerini de yapabiliriz.
Diğer şey.
Evet.
9 da görüşelim.
Ve eve 100 bin dolar daha zengin dönersin.
Bu karar sana kalmış. Yarın görüşürüz.
Yani? Akşamın nasıldı?
İlgisiz değildi.
- Onu nasıl oynadın? - Kulakla.
Evet umarım.
Hoş bir...
ritim?
Tüm parçayı çalmadım.
Hayır.
Neden?
Bir ara sana anlatırım.
Yolu yok! Bilmek istiyorum.
Tamam anlatırım.
Çok kolay mıydı?
Sana bir ara anlatırım dedim.
Şimdi anlat.
Test sonuşlarını aldım. Bize yeni birşey söylemediler.
Kemiklere sıçradıktan sonra özel bir tedavi göreceksin.
Ve sonra da kronik sonuçlar.
Son test sonuçları zaten bildiğin sonuçları verdi.
Bu ancak mezarda biter. Peki...
..benden ne istiyorsun?
- Bir gelecek. - Sana bunu veremem.
Korkuyorum.
- Berlin'de ne kadar kalacaksın? - Uzun değil.
- İyi şanslar. - İhtiyacım olacak.
- Bana ne kadar verdin? - 50 000 önce, 50 000 de daha sonra.
Bu kadar kibar olmasaydın, sayardın.
- Peki bunu nasıl kullanırsın? - Tetiğe basacaksın.
- Ne, böyle mi... - Evet, sadece bas.
- Peki onu neresinden vuracağım? - Sadece noktayı belirle ve ateş et.
Bu o. Genelde bu iğrenç güzlükleri takar ve
büyük bir tüylü Rus şapkası takar. Onun için üç ayı öldürdüler.
Adı Leopold Belinsky, lanet olası bir Rus.
Moscova 'dan bir yıl önce ayrıldı.
Klübünden uyuşturucu ve fuhuş işi yapar.
Fahişeler daha genç kalmasını ve yuşturucu da daha sert olmasını sağlar.
Bu tamamen servis dışı.
Onu gönderirsen masum insanlar senin bir aziz olduğunu düşünürler.
Haftada bir kere hiç şaşmaksızın hayvanat bahçesine gider.
Ve her zaman böceklerin olduğu bölümde takılır, onun gerçek arkadaşları:
Onun gibi tüylü, ürpertici ve mide bulandırıcı şeyler.
Onu burada bulabilirsin.
O saatte orada başka kimse olmaz.
Çocukların hepsi okulda olurlar.
- Afedersin. - Sadece eşyalarımı almaya geldim.
Hayıri kal. Gidiyorum.
Alo?
Selam, Tommy! Ne oldu bil bakalım.
Adamın işi kabul etti.
Jonathan mı?
Merhaba.
- Seni sabaha bekliyordum. - Sabah oldu.
Geri dönmek güzel.
Çok güzel bu.
Buna gücümüz yetmez.
Peki ne dedi?
- Kim ne dedi? - Uzman.
Oo, uzman...
Evet... o dedi ki...
değişen hiçbirşey yok.
Daha kötü değil!
Merhaba!
- Nasılsın? - Çok iyi, sağol. Ya sen?
Aşağı inmek için birşey buldum.
- Sarah etrafta aradığını söyledi. - Evet, seni özledik.
- Berlin'e gittin. - Evet.
- Üretken bir yolculuk mu? - İlginç.
Ne yaptın?
Hoş!
- Çok hoş! - Ben de öyle düşünmüştüm.
Matthew, bitirdin mi? İşe gitmem gerekiyor.
Büyük çocuklar kendimtahıllarını yerler.
- Tamam. - Kimsiniz?
- Yanlış numara. - Yine mi?
Yo, yo. Daha fazla.
Nasılsın? Hayır, daha fazla.
- Birşeyler yemek ister misin? - Yo, sağol. - Daha fazla!
Nasıl hissediyorsun?
- Tek istediğim bana verdiğin. - Bu oldukça inanılmaz!
Lütfen paramın kalanını alabilir miyim?
- Teşekkürler. - Daha fazlasını ister misin?
- Daha fazla ne? - Hoşuna gidenden fazlasını.
Parayı herşeye çevirebilirsin.
Dinle, ben...
Bu yaptığımı... Bir daha yapamam.
Utanç verici! 50 000 dolar daha var... Ve daha kolay olacak.
Bir daha görüşmemeyi terch ederim.
Bu gibi durumlarda iş yarım yapılınca sorun çıkar.
Piçleerin bile arkadaşları olur. Ölü piçlerin bile.
- Neyden bahsediyorsun? - İnsanları vuramazsın...
..onları bağlamadan. Hayatının bedelini ödersin.
Hayatım mı?
Yerinde olsaydım aile pikniklerine gitmezdim.
- Neredeydin? - Arabayı garaja bıraktım.
Ama tamir etmeye değmez o.
Harika.
Peki, ne yapacağız?
Biz... yeni bir tane alacağız.
- Peki neyle? - Senden sakladığım ...
..birşey var. - Biliyorum.
Şu tıbbi araştırma kurumu
bana birkaç bin dolar verdi.
Ama geri gitmeliyim.
- Ne için? - Onlar yeni bir ilaçla...
..klinik bir deney yapıyorlardı.
- Neden bana anlatmadın? - Endişelendirmek istemedim seni.
- Tehlikeli olduğu için mi? - Yo.
Çalışmıyor olabilirim. Ama en azından bir arabamız var.
Sana para veriyorlar çünkü bu riskli bir iş.
Hiçbir risk yok. Uzun sürmeyecek zaten.
Gitme. Arabaya ihtiyacımız yok.
Merhaba.
Seninle konuşmalıyım. Dışarıda.
Kahretsin!
''Scusi''. Lütfen, bu harika bir şarkı.
Selam. Beni arayacağını biliyordum.
İşte buradasın.
Bu bir idam.
- Ne olduğunu biliyorum. - Yaşlı Belinsky'nin imzası.
Bu işin etrafında birşey görürlerse,
onlar arasında bir savaş başlar, ve o zaman alanım temizlenmiş olur.
Yani sen Trevanny'den Ukraynalı bir çete patronunu
boğmasını mı istedin?
Evet. Evet, aşağı yukarı.
Sanırım onunla bu konuda konuşabiliriz.
Bunu yapamayacaktır.
- Hayır mı? - Bir kere yaptı.
- V eçok başarılı. - Bir kere yeter.
Ona izin vermeyeceğim.
- Hayır mı? - Hayır, oyun bitti.
Oyun bitti. Sen de kim oluyorsun?
Bu bir oyun değil, bu benim hayatım!
Hayır dedim!
Tamam.
Alo?
''Lütfen mesaj bırakın.''
Daha kolay olduğunu söylemiştin.
Birisini öldürmekten bahsetmedin.
İstadiğim zaman birini öldürebilirim. Bana bir bak!
Bu bir kaba kuvvet meselesi değil.
Doğru noktaya temas ettin. Bunu yapabilirsin.
Jonathan... Oo, kahretsin!
O hangi cehennemde?
Lanet olsun!
Sadece yap şunu.
Aksi takdirde ailen senden önce ölecek.
Benimle oyun oynama!
Geliyorlar.
İş için haftada iki kez treni kullanıyor.
Prostatı var bu yüzden de yolun yarısını tuvalette geçiriyor.
Bir anahtarın olacak. Onu öldüreceğin yer işte.
Bir ipin ama bir silahın da olacak. Ama...
Bu çok önemli, Beni iyi dinle. Çok önemli.
Boğma yöntemini kullanmalıyız.
İyimser ol ve buna ihtiyacımız olmayacağını düşün.
İp lütfen.
Yardımın gerek.
Hala dönmedi mi? Tanrım!
Bu sigara içilmeyen bir araba. Ne kaba!
Eğer geri çabuk dönmezse, Dusseldorfa kadar beklememiz gerekecek.
Saatimi tut. Kırılırsa, bu trendeki herkesi öldürürüm.
Onu içeri getireceğim. Siz dışarıda bekleyin,
karının çok hasta olduğunu söyle.
Koridora gir.Sana doğru gelirse, dön ve bana bak.
Şu kapıların orada bekle ve dur.
Geri kalanı ben hallederim.
Üzgünüm... karım içeride ve çok hasta.
Bay Guleghin? Herşey yolunda mı?
Tom!
- Tanrım, o ölmüş mü? - Bilmiyorum.
Bacakalrını içeri al.
Tom! Şimdi de diğer adam geliyor.
- Emin misin? - Evet.
Üzgünüm, Almanca bilmem. Bekliyorum.
Bay Guleghin, orada mısınız?
Birinci sınıf asla bu kadar kalabalık olmazdı.
Biraz daha alabilir miyim?
Acele ettirmek istemem ama Milan uçağı bir saat içinde kalkacak.
Lütfen,
sadece 20 dakikam var.
Biliyorum sizin tüm hareketlerinize
normal gözüyle bakmalıyım.
Umarım beni affedersin.
Oğluma bakamıyorum, bakamıyorum ona!
100,000 doları nasıl kazandığımı açıklayamam.
Ve hastalığımdan korkuyorum. İyi değilim...
Göçmen Bürosu'ndanım.
Lütfen, dışarı çıkar mısınız?
- Tamam. - Teşekkürler.
Size teşekkür borçluyum, bana yardım etmeseydiniz hayatta olamayacaktım.
Ama ben size müteşekkir olduğumu söyleyemem.
Senin hakkında hiçbirşey bilmiyorum.
Kimsin?
Ben bir yaratıyım. Ama senin vicdanın bende yok.
Gençken beni derde soktu. Ama artık sokmuyor.
Kimsenin izlediğini düşünmüyorum.
Bu insanlar ölünce dünya birşey kaybetmeyecek.
Bu daha az araba, daha aza ses ve daha az kirlilik demek.
Bugün cesurdun. Ailen için biraz daha para kazandın.
Bu kadar.
Benimki gibi bir vicdanın yoksa trende bana neden yardım ettin?
Bilmiyorum ama benim için sürpriz olmadı.
Bildiğim tek şey hep doğduğumuz.
Ama neden ben?
Neden beni seçtin?
Çünkü . Çünkü beni küçük düşürdüğün için.
Ama özellikle de bu bir oyun olduğu için.
Bu uçağa bineceğiz. Binecek miyiz?
Neler oluyor?
Bu nereden geldi?
- Bana... Bana inanmayacaksın. - Beni dene.
- Kazandım. - Kazandın mı?
Evet, rulette.
Ne zamandır rulet oynuyorsun?
- Berlin'de oynadım. - Bana yalan söyleme.
Dr Wentzel bizi bir casinoya götürdü...
- Bu bir çeşit terapi mi yoksa? - Birkaç bin kazandık...
- Bu gerçek. - Küçük bir servet kazandın...
..ve onu saklamaya karar verdin. - Sürpriz olmasını istedim.
Tom Ripley ile ne yapıyordun?
Onunla havaalanında tanıştım.
Beni bırakmak istedi.
Dr Wentzel bu sistemi kullanıyor.
Kırmızı için bahse girersin ve eğer kaybedersen...
Yalan söyleme, yaptığın şey de ne!
- Bana inanmıyor musun? - Yo.
Bu doktorların hepsini gördüm,
umut üzerine umut, belki bir ışık.
Ve hayatımda ilk kez
şans bana üldü,
ve sen beni yalan söylemekle suçluyorsun!
Dinle! Birazn param var.
Sen, ben ve Matthew için bu para.
Ve önemli olan da para. Öyle değil mi?
- Nereden buldun? - Pisa'nın dışında bir yerde.
Bacaklarını tamamen temizlemişler.
Yapamam...
Sadece yapamam. Bana zaman ver.
Kes şunu!
Ona bir daha dokunma. O senin için fazla iyi.
Biliyorum.
- Sorun ne? - Aralarından biri hala yaşıyor.
- Nereden biliyorsun? - Haberlerden duydum.
Sana güvenebileceğimi sanmıştım.
Sanırım boğazını yeterince sıkmadım.
Bu onunla ilgili değil.
Aralarından biri beni iyice görmüştü.
İlk kural: Bilmediğin hiçbirşey için endişelenme.
Burada izimizi bulacaklarını sanmam. Yaparlarsa, sana haber veririm.
Ailem ne olacak? Tek endişem ailem.
Gelecekleri varsa benim için gelirler.
Bu Balkan tipleri boğmayı özel olarak bilirler.
Kahretsin, Bu Reeves değil!
O nerede?
Buradaydı.
Bir çıkış daha var.
Onu tut.
Yaşamasına izin ver.
İzin ver de bu defa
Tom Ripley'in çaresine bakalım.
Şuna bak.
- En iyi ev hanımısın sen. - Bu doğru.
Seninle evlenmeliyim.
Tamam, bırak onu.
Oo,öyle mi?
Alo?
Reeves!
Evet? Ne zamandır...
Ooo, ben!
- Hadi. - Burada ne yapıyorsun?
Sinirlenme, Tom.
Yani seni Berlin'de mi tespit ettiler?
- Nasıl bulduklarını bilmiyorum. - Şimdi onları benim evime getir.
Sende bir hata var. Herşeyi mahvediyorsun.
Canın cehenneme!
- İçeri alacak mısın beni? - İçeri almak mı? Yo, sanmıyorum.
- Yine tek başınasın. - Seni piç kurusu.
Seni lanet piç kurusu!
Seni aşagılık herif!
Onları sana yönlendireceğim lanet herif!
Lanet olası adam!
Canın cehenneme!
Nasıl? Bir baş yapıt?
Maria, bu hafta sonu kardeşini ziyarete gitmek ister misin?
Çok isterim. Sağol.
Aşkım, belki bu gün Vicenza'ya gidebiliriz.
Tiyatroya gidebilirsin.
Evet.
Çok iyi.
- Peki sen tek mi kalacaksın? - Aslında birilerini bekliyorum.
- Konsere gelecekler mi? - Yo.
Onlar müzik sever değiller.
- Orada seni görebilir miyim? - Elbette.
Senden ismime ya da telefon numarama ulaşabilecekleri
herşeyi yok etmeni istiyorum. Bunu Reeves için de yap.
Neden? Başımız belada mı?
Evet. Beni arama ve evime gelme sakın.
- Başın beladaysa, sana yardım ederim. - Uzak kal. Güvende ol.
Okulda iyi birgün geçirdin mi?
Birkaç günlüğüne gitmeliyim.
Yapacak birkaç işim var.
Halletmem gerekiyor...
Henüz gitmek istemiyorum.
Ne? Sence bunu konuşmamız gerekmez mi?
Evet, iki gün içinde dönerim ve konuşuruz.
Bunun Tom Ripley ile bir ilgisi var mı?
- Yo. - Jonathan!
İki gün içinde dönerim.
Bak, bu konuda konuşmalıyız.
- Döndüğüm zaman. - Harika! Başka bir yağlı zarf.
Kapa çeneni!
- Burada ne yapıyorsun? - Yardım gerekebileceğini düşündüm.
Eve dön. Geldiklerinde çok kişi olmazlar.
Kalacağım.
- Sarah'ya ne söyledin? - Bir sürü saçma yalan.
- İnandı mı? - Sanmıyorum.
Adımlarına dikkat et.
- Bunlar da ne? - Adamlar.
- Çay içer misin? - Evet, lütfen.
- Çalışıyorlar mı? - Çalışıyorlar.
Evet, bence de öyle.
Kapıları kapatmamız gerekmez mi?
Yo, nasıl olsa bir şekilde gelirler.
Hayatımı böyle geçirmek istemem.
- Korkuyor musun? - Yo.
Korkudan titriyorum.
Hadi.
Sormayı bile düşünmedim.
Bu durumda et yer misin?
- Evet, çok da aç değilim. - Birşeyler yemelisin.
Güce ihtiyacın olacak. Et çok lezzetli.
Küçük kasap dükkanından aldım.
Aşçımız Maria bir zamanlar kasapla çok samimiydi.
İyi etler aldı.
- Sence bununla baş edebilir miyiz? - Neden olmasın?
Ben güçlü biriyim.
Okuldayken, diğer çocuklar yaparlardı
ama ben apamazdım, hep yakalanırdım.
Yakalandın çünkü öğretmenlerini öldürmeyi hiç düşünemedin.
Bu bekleyişe dayanamıyorum.
Çocukken sahilde annemlerin
bot yolculuğundan gelmelerini bekledim saatlerce. Boğuldular.
Sonsuza dek bekleyebilirdim.
Alo?
Tom, Sarah arıyor. Jonathan orada mı?
- Hayır. Neden? - Nerede lduğunu biliyor musunuz?
Neden bilmeliyim ki?
- Çünkü bence sen yaptın. - Anlayamadım.
- Birşeyler dönüyor. - Bence endişe etme.
- Bana telaşlanmamamı söyleme. - Seni tekrar arayabilir miyim?
Yo, kapatma.
Bir işin ortasındayım. Birkaç telefon ettikten sonra sana dönerim.
- Bekle lütfen! - Bay bay.
Kahretsin!
Arkadaşlarına sala parasal tekliflerde bulunma.
Peki ya Reeves'i yakaladılarsa ne olacak?
Reeves'i asla yakalayamazlar. Yazık ki.
Benden söz eder onlara, değil mi?
Büyük ihtimalle. Ama o zaten bir estetik ameliyat için
Güney Amerika'ya gitti bile.
Orada mı bir bak.
Üzgünüm. Bu senin görevin.
- Gelmediler mi? - Henüz değil.
Burada kal.
Ağzını kapalı tut.
- İçerde kalmanı söyledim sana. - O öldü mü?
Bilmiyorum ve gördüğün gibi uzman değilim.
Tanrım! Bu vurduğum adam!
İlk defada ölmeliydin!
- Kapa çeneni! - Bitmesini istiyor musun?
Kanamamasını dilerdim.
Taşınabilir bir telefonun var mı?
- Evet. - Yanında mı yoksa arabada mı?
- Cebimde. - Çıkar onu.
Seni buraya gönderen adamı ara ve iyi göründüğünü söyle,
ve bizim trendeki adamlar olmadığımızı anlat.
Bunu inandırıcı yaparsan
Burada yarım milyon dolarla ayrılırsın.
Eğer inandırıcı olamazsan
arabamı kafanın üzerinden geçiririm. Tamam mı?
Bunu anladınmı?
Onları ara.
Sakin ol.
Bu Gregor.
Haksızdım.
Onlar değillermiş.
İyiyim.
Bakmaya devam edeceğiz.
İyi iş.
Bak, eğer onun gitmesine izin verirsek...
Evet, haklısın.
Aman Tanrım! Sarah!
Sarah, bu düşündüğün gibi değil.
Onu öldürdük yoksa o bizi öldürecekti. Kendimizi koruduk!
Bana dokunma!
Matthew'i alacağım, biz gidiyoruz.
Sarah.
- Onu aldın mı? - Evet.
Diğer adamı alacağım.
Güney Amerika konusunda yanlışın var sanırım.
Tanrım!
Zavallı Reeves, artık estetik ameliyat olamayacak.
Bana yardım edecek misin?
Ayaklarını tut.
Bir, iki, üç...
Ayaklarını yere koy.
Hadi.
Hey, Luigi, bu Tom Ripley.
Nasılsın?
Dükkanda Çin malları olup olmadığını biliyor musun?
Çok hoş. Pembe mi kırmızı mı?
Korkunç, ben kırmızıdan hoşlanırım. Dinle, Louisa'nın bu akşamki konseri
Teatro Olimpico'da olacak.
Geleceğim.
Çok güzel. Çok sağol.
Ah, Evet? O nasıl?
En iyisini yaptım. Tekrar sağol. Güle güle.
Kötü birşey yapmanın en ilginç tarafı da ne biliyor musun?
Neymiş?
Birkaç gün sonra hiçbirşey hatırlamıyorsun.
Bu bana gerçekten de iyi hissettiriyor.
- Paranın geri kalanı. - Hayır...
Reeves ile anlaştığımız gibi. Bu senin.
Eminim bunların hepsi parayla ilgiliydi.
Beni şüphelendiren.Herşeyden önce biz iki yetişkiniz.
Şimdi Avrupa listesinin dışındasın.
- Teşekkürler. - Tamam mı?
- Karınla iyi şanslar. - Sağol.
- Kendine dikkat et. - Sen de.
- Jonathan. - Sessiz ol yoksa seni öldürürüm.
Arkadaşın Ripley nerede?
Bırak o gitsin! Onu incitme!
- Bendim! - Seni buraya kim getirdi?
Tek başıma yaptım bunu.
...öldür onu!
Ona zarar verme!
- Jonathan! - Bunu neden yaptın?
Yo, Lütfen.
Sarah, birkaç dakika sonra polisi aramalıyız.
Bir soygun olduğunu söyle.
Kocan eve geldi ve silahlar ateş aldı.
Sen şoktasın ve tek hatırladığın bu.
Dinle...
..bunu al. Bu onun payı.
Onu o kazandı.
İhtiyacın olursa...
Tamam oldu. Teşekkür beklemem.